Του Στέφανου Νικολαΐδη
Τριάντα χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, ένα από τα πιο οριακά επεισόδια της σύγχρονης ελληνοτουρκικής ιστορίας, η μνήμη παραμένει ζωντανή και βαριά.
Η απώλεια των τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού – του Χριστόδουλου Καραθανάση, του Παναγιώτη Βλαχάκου και του Έκτορα Γιαλοψού – δεν αποτελεί απλώς ιστορική αναφορά, αλλά σημείο αναφοράς για το πώς η Ελλάδα αντιλαμβάνεται την αποτροπή, τη διαχείριση κρίσεων και το τίμημα της ειρήνης.
Ο Νίκος Βλαχάκος, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και αδερφός του Παναγιώτη Βλαχάκου, μιλά στο skai.gr με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από εκείνη τη νύχτα. Μιλά όχι μόνο ως πολιτικός, αλλά ως άνθρωπος που κουβαλά τρεις δεκαετίες μνήμης, απώλειας και ευθύνης.
«Το 30 δεν είναι απλώς ένας αριθμός, αλλά 30 χρόνια απουσία από τις ζωές μας»
Για τους συγγενείς των τριών αξιωματικών που χάθηκαν εκείνη τη νύχτα, ο χρόνος δεν λειτουργεί ως απόσταση. Λειτουργεί ως απουσία. Όπως λέει ο Νίκος Βλαχάκος, «δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι τριάντα χρόνια απουσίας από τις ζωές μας».
Και μιλά πρωτίστως ως αδελφός, επιμένοντας ότι η πολιτική του ιδιότητα δεν τέμνεται με τη μνήμη. «Είναι λεπτές ισορροπίες. Όμως παραμένω αδελφός. Το πολιτικό μου status δεν έχει καμία σχέση. Δεν θα εκμεταλλευτώ ποτέ την πολιτική μου ιδιότητα», τονίζει. Και προσθέτει: «Παραμένω αδελφός του Τάκη Βλαχάκου και φίλος του Χριστόδουλου Καραθανάση και του Έκτορα Γιαλοψού».
Οι τρεις αξιωματικοί, όπως σημειώνει, αποτελούσαν «ομοιογενές πλήρωμα».
«Ήταν το πλήρωμα συγκεκριμένου ελικοπτέρου, πετούσαν πάντοτε μαζί», λέει, εξηγώντας ότι η μεταξύ τους συνοχή και επαγγελματική σχέση ήταν δεδομένη.
Οι τρεις αυτοί αξιωματικοί έγιναν σύμβολα όχι από επιλογή, αλλά επειδή έκαναν το καθήκον τους. «Δεν γνώριζαν εκείνη τη νύχτα ότι θα γραφτούν στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας», επισημαίνει. Και συμπληρώνει πως η μνήμη δεν αφορά μόνο τον τρόπο που χάθηκαν, αλλά κυρίως τον τρόπο που έζησαν. «Ήταν αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, άνθρωποι του καθήκοντος, νέοι Έλληνες που πίστεψαν ότι η πατρίδα δεν είναι έννοια αφηρημένη, αλλά καθημερινή ευθύνη, πίστη και αφοσίωση».
Αναφερόμενος στην ίδια την κρίση των Ιμίων, ο Νίκος Βλαχάκος τονίζει ότι πρόκειται για γεγονός που προκλήθηκε από την τουρκική πλευρά. Θυμίζει μάλιστα, επικαλούμενος και το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΪ, ότι τίθεται σοβαρά το ερώτημα αν υπήρξε δόλος από την αρχή, με στόχο την πρόκληση ενός επεισοδίου. «Τι επιδίωκαν με την προσάραξη του πλοίου στη βραχονησίδα ώστε να οδηγηθούμε, έναν μήνα μετά, σε εκείνη την κρίσιμη νύχτα, στα πρόθυρα του πολέμου», αναρωτιέται.
Κατά τον ίδιο, τότε «δόθηκε η δυνατότητα να αμφισβητηθεί η ελληνικότητα των νησιών μας». Υπογραμμίζει ωστόσο ότι το νομικό καθεστώς είναι απολύτως σαφές. «Η Συνθήκη των Παρισίων του 1947 δίνει καθαρά τα Ίμια μαζί με ολόκληρο το σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Από εμάς δεν υπάρχει θέμα απεμπόλησης της εθνικής μας κυριαρχίας».
«Να μην νιώσουμε ξανά ταπεινωμένοι Έλληνες»
Τριάντα χρόνια μετά, όπως σημειώνει, υπάρχει πλέον γνώση και εμπειρία. «Έχουμε τη δυνατότητα να ξέρουμε τι μπορεί να μας περιμένει», λέει, επισημαίνοντας ότι η μνήμη εκείνης της νύχτας πρέπει να λειτουργεί ως οδηγός ώστε η χώρα να μην βρεθεί ξανά σε θέση ταπείνωσης. «Να μην ξαναβρεθούμε σε μια στιγμή που θα νιώσουμε ταπεινωμένοι Έλληνες», σημειώνει, κάνοντας αναφορά και στην ένταση που υπήρξε τότε μεταξύ της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Στο σήμερα, εκτιμά ότι η Ελλάδα βρίσκεται «στο καλύτερο δυνατό σημείο». Αναφέρεται ιδιαίτερα στην ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού και στη φρεγάτα «Κίμων», την οποία χαρακτηρίζει «καθαρή δήλωση αποτροπής επιθετικότητας». Όπως λέει, η επιχειρησιακή ενίσχυση αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος, που θα ενισχυθεί περαιτέρω με την ένταξη και των υπόλοιπων φρεγατών.
Οι τρεις αξιωματικοί μπορεί να έχουν τιμηθεί από την Πολιτεία και τις γενέτειρές τους. Όμως, όπως υπογραμμίζει, η ουσία δεν βρίσκεται στις τιμές. «Δεν έγιναν σύμβολα από επιλογή. Εκτέλεσαν το καθήκον τους», λέει, προσθέτοντας ότι η θυσία τους υπενθυμίζει κάτι δύσκολο αλλά αναγκαίο: «Ότι στις κρίσιμες ώρες, οι πολιτικές ενέργειες ή η απουσία καθαρών αποφάσεων έχουν συνέπειες. Και αυτές οι συνέπειες δεν διορθώνονται».
Γι’ αυτό, όπως σημειώνει, η ιστορία των Ιμίων δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια απλή χρονολογική αναφορά στα σχολικά βιβλία. «Δεν μπορεί να λέμε απλώς ότι υπήρξε μια δύσκολη βραδιά. Χάθηκαν τρεις Έλληνες αξιωματικοί», τονίζει.
«Πατριώτης σημαίνει να αγαπάς την Ελλάδα χωρίς να μισείς τους άλλους»
Κλείνοντας, διαχωρίζει με σαφήνεια τον πατριωτισμό από τον εθνικισμό.
«Το να είσαι πατριώτης σημαίνει να αγαπάς την Ελλάδα σου χωρίς να μισείς τους άλλους», λέει, υπογραμμίζοντας ότι στις κρίσιμες στιγμές οι Έλληνες οφείλουν να είναι ενωμένοι. «Το να κοιμάσαι υπερήφανος Έλληνας δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξυπνάς ταπεινωμένος σύμμαχος».
Και καταλήγει με μια φράση που συμπυκνώνει το νόημα της μνήμης:
«Τα τρία αυτά παλικάρια δεν ζητούν δικαίωση με τα λόγια. Ζητούν να είμαστε άξιοι της θυσίας τους. Να τους θυμόμαστε και να τους τιμούμε χωρίς να ξεχνάμε».
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
