Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026Πολιτική · Κοινωνία · Ιδέες
Πολιτική ενημέρωση
ΤΩΡΑ
Απόψεις

Ο αλγόριθμος δεν μπορεί να υπογράψει τον έλεγχο

Η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει την εποπτεία της υγείας. Η πολιτική ευθύνη αρχίζει εκεί όπου τελειώνει η αυτόματη ένδειξη.

Συντακτική Ομάδα · 7 Οκτωβρίου 2026 · 5′ ανάγνωση

Μοιραστείτε το

ΑΠΟΨΗ | Συντακτική Ομάδα

Η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει την εποπτεία της υγείας. Η πολιτική ευθύνη αρχίζει εκεί όπου τελειώνει η αυτόματη ένδειξη.

Το ρεπορτάζ για την επέκταση του MedWatch και τις παρεμβάσεις των επαγγελματικών συλλόγων θέτει ένα ερώτημα που υπερβαίνει την υγεία: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν ένα πληροφοριακό σύστημα υποδεικνύει ότι κάτι χρειάζεται έλεγχο; Η διευκρίνιση του Υπουργείου Υγείας ότι η σήμανση δεν αποτελεί απόφαση είναι σωστή. Το δύσκολο κομμάτι αρχίζει ακριβώς εκεί. Ανάμεσα στην ένδειξη μιας οθόνης και στην προστασία ενός ανθρώπου μεσολαβούν κρίση, χρόνος, προσωπικό και συγκεκριμένη διοικητική πράξη.

Εμείς θέλουμε μια δημόσια διοίκηση που χρησιμοποιεί την τεχνολογία. Θέλουμε όμως να ξέρουμε τι κάνει με τα ευρήματά της. Η αγορά ενός εργαλείου, η παρουσίασή του και η ανακοίνωση αριθμών δεν ολοκληρώνουν την εποπτεία. Μπορούν να την αρχίσουν. Η πολιτική συζήτηση συχνά εξαντλείται στο εντυπωσιακό πρώτο βήμα, επειδή αυτό χωρά σε μια παρουσίαση. Ο έλεγχος μέχρι τέλους χωρά δύσκολα σε τηλεοπτικό απόσπασμα. Παραμένει, παρ’ όλα αυτά, η βασική δουλειά.

Η δυσπιστία απέναντι στην τεχνολογία δεν είναι πρόγραμμα

Ας ξεκινήσουμε από μια ευκολία του δικού μας χώρου. Μερικές φορές αντιμετωπίζουμε κάθε ψηφιακή εφαρμογή ως πιθανό άλλοθι ιδιωτικοποίησης, κάθε αλγόριθμο ως επιτήρηση και κάθε αυτοματοποίηση ως απειλή για τη δουλειά. Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εξετάζουμε αυτούς τους κινδύνους. Δεν υπάρχει λόγος να θεωρούμε ότι η δημόσια υπηρεσία γίνεται δικαιότερη όταν υποχρεώνεται να ψάχνει με το χέρι ό,τι θα μπορούσε να ταξινομηθεί γρήγορα και αξιόπιστα.

Ένα εργαλείο που βοηθά να εντοπιστεί παραπλανητικό περιεχόμενο μπορεί να είναι χρήσιμο. Η προοδευτική πολιτική οφείλει να διεκδικεί τέτοιες δυνατότητες για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Διαφορετικά, αφήνει το πεδίο σε όσους παρουσιάζουν κάθε νέο λογισμικό ως πλήρη μεταρρύθμιση. Και μετά περιορίζεται να επισημαίνει τις αποτυχίες, αντί να προτείνει έναν καλύτερο τρόπο λειτουργίας που θα αξιοποιεί ό,τι πράγματι αποδίδει.

Το κριτήριο είναι απλό να διατυπωθεί και απαιτητικό να εφαρμοστεί: ποιο συγκεκριμένο πρόβλημα λύνει η εφαρμογή και ποιο αφήνει άλυτο; Αν βοηθά στον εντοπισμό, ας αξιολογηθεί γι’ αυτό. Αν δεν ελέγχει έναν φυσικό χώρο ή ένα επαγγελματικό προσόν, δεν πρέπει να της αποδίδουμε αυτές τις δυνατότητες. Η ακρίβεια στην περιγραφή προστατεύει και τους πολίτες και τους ανθρώπους που καλούνται να δουλέψουν με το εργαλείο.

Μετά την ειδοποίηση υπάρχει ένας φάκελος

Ας υποθέσουμε ότι ένα σύστημα επισημαίνει μια διαφήμιση ως ύποπτη. Αυτό είναι υποθετικό παράδειγμα, όχι περιγραφή συγκεκριμένης υπόθεσης. Κάποιος πρέπει να εξετάσει το περιεχόμενο, να ξεχωρίσει την αμφίσημη διατύπωση από την ουσιαστική παραπλάνηση και να διαπιστώσει ποιος είναι αρμόδιος. Αν απαιτούνται πρόσθετα στοιχεία, κάποιος πρέπει να τα ζητήσει. Αν προκύπτει κίνδυνος, κάποιος πρέπει να κινηθεί εγκαίρως. Το πρόγραμμα δεν μπορεί να αναλάβει αυτές τις ευθύνες αντί της υπηρεσίας.

Γι’ αυτό η συζήτηση για την απόδοση χρειάζεται διαφορετικούς αριθμούς από εκείνους που συνήθως εντυπωσιάζουν. Πόσες ενδείξεις εξετάστηκαν; Πόσες απορρίφθηκαν ως εσφαλμένες ή αβάσιμες; Πόσες οδήγησαν σε ουσιαστική παρέμβαση; Πόσο χρόνο χρειάστηκε η διαδικασία; Προτείνουμε αυτά να είναι τα βασικά ερωτήματα της δημόσιας αποτίμησης. Ένα μεγάλο πλήθος ειδοποιήσεων μπορεί να σημαίνει καλή κάλυψη. Μπορεί επίσης να σημαίνει ότι οι ελεγκτές πνίγονται σε θόρυβο.

Η αποτελεσματικότητα πρέπει να μετριέται μέχρι την ολοκλήρωση της υπόθεσης. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος να μεταφέρουμε μια παλιά διοικητική αδυναμία σε καινούργιο περιβάλλον: αντί για φακέλους που περιμένουν στο γραφείο, θα έχουμε ειδοποιήσεις που περιμένουν στην οθόνη. Η εικόνα θα είναι πιο σύγχρονη. Η αναμονή του πολίτη θα παραμένει η ίδια.

Δικαιώματα και για εκείνον που ελέγχεται

Η προστασία του ασθενούς απαιτεί αυστηρότητα. Απαιτεί επίσης δίκαιη διαδικασία για τον επαγγελματία που ελέγχεται. Η αυτόματη ένδειξη μπορεί να κάνει λάθος, να αγνοήσει ένα συμφραζόμενο ή να συσχετίσει στοιχεία που δεν αποδεικνύουν παράβαση. Αυτό δεν είναι επιχείρημα κατά του εργαλείου. Είναι λόγος να προβλέπεται ανθρώπινη επανεξέταση, δυνατότητα απάντησης και σαφής αιτιολογία πριν υπάρξουν δυσμενείς συνέπειες.

Η δημόσια διαπόμπευση δεν αποτελεί υποκατάστατο της εποπτείας. Ούτε η χρήση γενικών χαρακτηρισμών για έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο κάνει τους ελέγχους αυστηρότερους. Αντίθετα, μετακινεί τη συζήτηση από την πράξη που πρέπει να εξεταστεί στην ταυτότητα εκείνου που την έκανε. Μια σοβαρή διοίκηση πρέπει να μπορεί να προστατεύει τον πολίτη χωρίς να προεξοφλεί την ενοχή του ελεγχόμενου.

Εδώ υπάρχει και μια ευθύνη των επαγγελματικών συλλόγων. Η συμμετοχή τους έχει αξία όταν υπηρετεί την ποιότητα και την ασφάλεια. Θα έχανε την αξία της αν περιοριζόταν στην υπεράσπιση του κλάδου απέναντι σε κάθε εξωτερικό έλεγχο. Η επιστημονική γνώση δίνει βάρος στην κρίση τους. Δημιουργεί συγχρόνως υποχρέωση να εξηγούν πώς την ασκούν, με ποιες διαδικασίες και με ποια αποτελέσματα.

Το κράτος πρέπει να μπορεί να συνεχίσει μόνο του

Υπάρχει, τέλος, το ζήτημα της εξάρτησης από τον προμηθευτή. Δεν θεωρούμε κάθε συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία προβληματική. Θεωρούμε όμως αναγκαίο, ως αρχή για τέτοιες συμβάσεις, η δημόσια υπηρεσία να καταλαβαίνει το εργαλείο που αγοράζει, να μπορεί να ελέγχει την απόδοσή του και να διατηρεί τη δυνατότητα συνέχισης της δουλειάς αν αλλάξει συνεργάτη. Η τεχνική γνώση μέσα στη διοίκηση είναι μέρος της δημόσιας ισχύος.

Η κυβέρνηση πρέπει επομένως να κριθεί για το σύνολο της αλυσίδας: στελέχωση, χρόνος απόκρισης, ποιότητα ελέγχου, δυνατότητα ένστασης, πραγματική προστασία. Η αντιπολίτευση θα ήταν χρήσιμη αν απαιτούσε αυτή την αποτίμηση με επιμονή, αντί να επιλέγει ανάμεσα στην άκριτη αποθέωση της καινοτομίας και στην αυτόματη απόρριψή της. Έχουμε ανάγκη από υπηρεσίες που λειτουργούν καλύτερα, όχι από άλλη μία διαμάχη για το αν η τεχνολογία είναι καλή ή κακή.

Ο αλγόριθμος μπορεί να υποδείξει πού να κοιτάξουμε. Η ευθύνη για το τι θα κάνουμε εκεί παραμένει ανθρώπινη και πολιτική. Εκεί θα μετρηθεί η μεταρρύθμιση: στον φάκελο που εξετάστηκε σωστά, στην απόφαση που αιτιολογήθηκε και στον άνθρωπο που προστατεύτηκε εγκαίρως.

Πηγές

Βιβλιοθήκη kentroaristera.gr — Γενική εικονογράφηση συζήτησης σε γραφείο, όχι καταγραφή πραγματικού συμβάντος.

Κοινοποίηση στο Facebook

Μοιραστείτε το