Είδηση / κοινοβουλευτικός έλεγχος: Το άρθρο αποδίδει με σαφή αναφορά την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ και διαχωρίζει τους κομματικούς ισχυρισμούς από τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Πλήρη και επικαιροποιημένα στοιχεία για τις εξαφανίσεις ασυνόδευτων ανηλίκων στην Ελλάδα ζητούν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ με ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων που κατατέθηκε με πρωτοβουλία της βουλευτή Επικρατείας Έλενας Ακρίτα. Η παρέμβαση εστιάζει στο κενό συγκρίσιμων δημόσιων δεδομένων για τα έτη μετά το 2021 και ζητά συγκεκριμένες απαντήσεις για τα παιδιά που εντοπίστηκαν, εκείνα που εξακολουθούν να αγνοούνται και τις συνθήκες υπό τις οποίες χάθηκαν τα ίχνη τους.
Τι ζητά η κοινοβουλευτική ερώτηση
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ στις 22 Σεπτεμβρίου 2026, οι βουλευτές ζητούν από τα αρμόδια υπουργεία ετήσια στοιχεία από το 2021 και μετά: πόσες εξαφανίσεις δηλώθηκαν, πόσα παιδιά βρέθηκαν και πόσα εξακολουθούν να αναζητούνται. Ζητούν επίσης να προσδιοριστεί πόσες εξαφανίσεις αφορούν ανηλίκους που διέμεναν σε εποπτευόμενες δομές φιλοξενίας.
Η ερώτηση θέτει ακόμη ζητήματα διαλειτουργικότητας των υπηρεσιών, καταγραφής των περιστατικών και προόδου της εξαγγελθείσας αναβάθμισης του μηχανισμού συλλογής στοιχείων. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στη διερεύνηση πιθανών περιπτώσεων εμπορίας ή εκμετάλλευσης παιδιών.
Τα ευρωπαϊκά στοιχεία και το ελληνικό κενό
Η δημοσιογραφική έρευνα Lost in Europe ανέφερε ότι 51.433 ασυνόδευτοι ανήλικοι δηλώθηκαν αγνοούμενοι σε ευρωπαϊκές χώρες την τριετία 2021–2023, αριθμός που αντιστοιχεί κατά μέσο όρο σε περίπου 47 δηλώσεις την ημέρα. Ο αριθμός αυτός δεν αποτελεί ενιαία καταγραφή όλων των πραγματικών εξαφανίσεων: βασίζεται στα διαθέσιμα στοιχεία που συγκέντρωσε η έρευνα από τις αρμόδιες αρχές, με σημαντικές αποκλίσεις στην ποιότητα και τη μεθοδολογία μεταξύ χωρών.
Για την Ελλάδα, η ίδια έρευνα επισήμανε ότι δεν κατέστη δυνατό να ληφθούν χρησιμοποιήσιμα και συγκρίσιμα στοιχεία για την περίοδο 2021–2023. Σε προηγούμενη φάση της έρευνας είχαν καταγραφεί 2.118 δηλώσεις εξαφανίσεων στη χώρα για τα έτη 2018–2020. Η σύγκριση των δύο περιόδων δεν είναι δυνατή χωρίς επίσημη, συνεχή και ενιαία μεθοδολογία.
Γιατί η απουσία δεδομένων είναι ζήτημα προστασίας
Η έλλειψη αξιόπιστων στοιχείων δεν είναι μόνο στατιστικό πρόβλημα. Όταν οι υπηρεσίες δεν μοιράζονται εγκαίρως πληροφορίες, ένα παιδί μπορεί να χαθεί ανάμεσα σε διαφορετικά μητρώα, αστυνομικές διαδικασίες, δομές φιλοξενίας και συστήματα ασύλου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επισημάνει τον αυξημένο κίνδυνο εκμετάλλευσης, εμπορίας και βίας που αντιμετωπίζουν οι ασυνόδευτοι ανήλικοι όταν εξαφανίζονται από την εποπτεία.
Παράλληλα, χρειάζεται προσοχή στη γλώσσα. Ο όρος «αγνοούμενος» μπορεί να καλύπτει διαφορετικές καταστάσεις: παιδί που εγκατέλειψε μια δομή, παιδί που μετακινήθηκε σε άλλη χώρα χωρίς ενημέρωση των αρχών, διπλή καταγραφή ή πραγματική εξαφάνιση με κίνδυνο για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα. Η διάκριση αυτή δεν μειώνει τη σοβαρότητα· δείχνει γιατί απαιτούνται ακριβή και διαλειτουργικά δεδομένα.
Τι μένει να απαντηθεί
Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ υπενθυμίζει ότι σε προηγούμενη κοινοβουλευτική παρέμβαση είχε γίνει αναφορά σε εκσυγχρονισμό της συλλογής δεδομένων μέσα στο 2025, χωρίς να δοθούν τότε πλήρη σύνολα. Το κρίσιμο ζήτημα είναι πλέον αν ο μηχανισμός εφαρμόστηκε, αν οι αριθμοί μπορούν να δημοσιεύονται με σταθερή περιοδικότητα και αν υπάρχει ενιαίος συντονιστής για την αναζήτηση κάθε παιδιού.
Η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει με αριθμούς, μεθοδολογία και χρονοδιάγραμμα, όχι μόνο με γενικές διαβεβαιώσεις. Ταυτόχρονα, η αντιπολίτευση οφείλει να αξιολογήσει τις απαντήσεις χωρίς να μετατρέπει ένα ευάλωτο παιδί σε εργαλείο κομματικής αντιπαράθεσης. Η προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων είναι θεσμική υποχρέωση και δείκτης κράτους δικαίου.
Η επόμενη μέρα του ελέγχου
Μια ουσιαστική απάντηση θα πρέπει να περιλαμβάνει ανωνυμοποιημένα ετήσια δεδομένα, κοινό ορισμό της εξαφάνισης, χρόνο ενεργοποίησης των υπηρεσιών, πορεία κάθε υπόθεσης και αποτελέσματα των ερευνών για εκμετάλλευση. Χρειάζεται επίσης ανεξάρτητη εποπτεία και τακτική ενημέρωση της Βουλής, ώστε η συζήτηση να μην επανέρχεται μόνο μετά από δημοσιεύματα ή επερωτήσεις.
Μέχρι να δοθούν αυτά τα στοιχεία, ο ακριβής αριθμός των παιδιών που αγνοούνται σήμερα στην Ελλάδα παραμένει ασαφής. Αυτό είναι το διαπιστωμένο κενό. Όλα τα υπόλοιπα πρέπει να τεκμηριωθούν από τις αρμόδιες αρχές.
