Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026Πολιτική · Κοινωνία · Ιδέες
Πολιτική ενημέρωση
ΤΩΡΑ
Απόψεις

Η Αριστερά πρέπει να αναγνωρίζει ένα χρήσιμο δημόσιο μέτρο, ακόμη κι όταν δεν το εισηγήθηκε

ΑΠΟΨΗ: Το Ψηφιακό Φροντιστήριο χρειάζεται απαιτητική υποστήριξη και αξιολόγηση. Η κομματική προέλευση δεν είναι κριτήριο εκπαιδευτικής αξίας.

Συντακτική Ομάδα · 28 Σεπτεμβρίου 2026 · 4′ ανάγνωση

Μοιραστείτε το

ΑΠΟΨΗ | Συντακτική Ομάδα

ΑΠΟΨΗ: Το Ψηφιακό Φροντιστήριο χρειάζεται απαιτητική υποστήριξη και αξιολόγηση. Η κομματική προέλευση δεν είναι κριτήριο εκπαιδευτικής αξίας.

Η έναρξη των ζωντανών μαθημάτων του Ψηφιακού Φροντιστηρίου στις 28 Σεπτεμβρίου προσφέρει μια καλή δοκιμασία πολιτικής ωριμότητας. Το υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει μια δωρεάν δημόσια υπηρεσία, με τη σημερινή ΕΡΤ να επιβεβαιώνει την έναρξη. Μπορεί ο προοδευτικός χώρος να αναγνωρίσει την πιθανή χρησιμότητά της χωρίς να θεωρήσει ότι προσφέρει πολιτική ασυλία στην κυβέρνηση; Κατά τη γνώμη μας, όχι μόνο μπορεί αλλά οφείλει. Η υπεράσπιση του δημόσιου αγαθού δεν εξαρτάται από το ποιος βρίσκεται προσωρινά στην κυβερνητική θέση.

Η πολιτική ταυτότητα δεν είναι βαθμολογία υπηρεσίας

Ας ξεκινήσουμε από μια διάκριση. Η αναγνώριση ενός χρήσιμου εργαλείου δεν ισοδυναμεί με θετική αποτίμηση ολόκληρης της εκπαιδευτικής πολιτικής. Μπορεί κανείς να στηρίζει τη δωρεάν πρόσβαση σε συμπληρωματική διδασκαλία και ταυτόχρονα να ζητά καλύτερο σχολείο, περισσότερη προσωπική υποστήριξη και σοβαρή αξιολόγηση του ίδιου του εργαλείου. Αυτές οι θέσεις είναι συμβατές. Η υποχρέωση να απορρίπτονται όλα μαζί παράγει κομματική συνοχή, αλλά όχι κατ’ ανάγκη χρήσιμη πολιτική.

Το αντίστοιχο ισχύει για την κυβέρνηση. Μια ψηφιακή υπηρεσία δεν αρκεί για να κλείσει κάθε συζήτηση σχετικά με την ισότητα στην εκπαίδευση. Η ύπαρξή της είναι αφετηρία αξιολόγησης, όχι πιστοποιητικό συνολικής επιτυχίας. Εφόσον χρηματοδοτείται και οργανώνεται ως δημόσια προσφορά, δικαιούται να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και υποχρεούται να λογοδοτεί με τον ίδιο τρόπο.

Δωρεάν δεν σημαίνει αυτόματα προσβάσιμο για όλους

Η απουσία χρέωσης είναι σημαντική. Αλλά ας σκεφτούμε δύο υποθετικά παιδιά: το ένα έχει ήσυχο δωμάτιο, σταθερή σύνδεση και έναν ενήλικο διαθέσιμο όταν δυσκολεύεται· το άλλο μοιράζεται μια συσκευή και έναν θορυβώδη χώρο. Δεν παρουσιάζουμε εδώ στατιστική μέτρηση της ελληνικής κοινωνίας. Χρησιμοποιούμε ένα απλό παράδειγμα για να δείξουμε γιατί η ίδια δυνατότητα σύνδεσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά την ίδια δυνατότητα μάθησης.

Από μια δημοκρατική και εξισωτική αφετηρία, η σωστή απάντηση δεν είναι να καταργήσουμε το εργαλείο επειδή δεν λύνει μόνο του όλες τις ανισότητες. Είναι να εντοπίσουμε τις προϋποθέσεις της χρήσης του και να τις ενισχύσουμε. Χώροι μελέτης, δανεισμός εξοπλισμού, προσβάσιμο υλικό και υποστήριξη για μαθητές με διαφορετικές ανάγκες μπορούν να αποτελέσουν πεδία συγκεκριμένων προτάσεων. Η απαρίθμηση δεν περιγράφει υφιστάμενο ενιαίο πρόγραμμα· διατυπώνει κατευθύνσεις που αξίζει να εξεταστούν.

Ο εκπαιδευτικός δεν είναι εξάρτημα της πλατφόρμας

Η τεχνολογική παρουσίαση συχνά μας παρασύρει να μιλάμε περισσότερο για την οθόνη παρά για τη σχέση διδασκαλίας. Όμως ένα καλό μάθημα δεν γίνεται καλό επειδή μεταδόθηκε διαδικτυακά. Χρειάζεται προετοιμασία, σαφήνεια, δυνατότητα επανάληψης και τρόπο να εντοπίζεται η δυσκολία του μαθητή. Η δημόσια συζήτηση οφείλει να αναγνωρίζει τη δουλειά του εκπαιδευτικού, χωρίς να τη μετατρέπει σε διακοσμητικό στοιχείο μιας ανακοίνωσης.

Η προοδευτική παρέμβαση θα ήταν πιο πειστική αν ζητούσε συγκεκριμένες εγγυήσεις ποιότητας και εργασίας. Χρόνο για προετοιμασία, ανατροφοδότηση από τους συμμετέχοντες και διαφανή αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων. Αυτό δεν σημαίνει έλεγχο με έναν αυθαίρετο βαθμό επιτυχίας. Σημαίνει ότι η ποιότητα πρέπει να συζητείται με τους ανθρώπους που διδάσκουν και μαθαίνουν, όχι μόνο με όσους παρουσιάζουν την υπηρεσία.

Το δημόσιο σχολείο δεν πρέπει να μετατραπεί σε προθάλαμο

Υπάρχει μια βάσιμη πολιτική ανησυχία: μήπως η συμπληρωματική υποστήριξη χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για να μην αντιμετωπίζονται δυσκολίες της κύριας σχολικής λειτουργίας. Η ανησυχία αυτή αξίζει να διατυπωθεί ως κριτήριο ελέγχου, όχι ως αποδεδειγμένη πρόθεση οποιουδήποτε υπουργού. Δεν έχουμε λόγο να αποδίδουμε κρυφά κίνητρα όταν μπορούμε να απαιτούμε δημόσιες δεσμεύσεις και να εξετάζουμε την εφαρμογή τους.

Ένα συμπληρωματικό δημόσιο μάθημα είναι χρήσιμο όταν προσθέτει ευκαιρίες, όχι όταν νομιμοποιεί την εγκατάλειψη της βασικής εκπαιδευτικής σχέσης. Η διάκριση αυτή επιτρέπει και υποστήριξη και κριτική. Μας απελευθερώνει από το δίλημμα ανάμεσα στον άκριτο ενθουσιασμό για κάθε ψηφιακή εφαρμογή και στην άρνηση κάθε αλλαγής ως υποκατάστατου του σχολείου.

Να αξιολογούμε τη μάθηση και όχι μόνο την επισκεψιμότητα

Ένας μεγάλος αριθμός επισκέψεων μπορεί να δείχνει ενδιαφέρον. Δεν αρκεί για να αποδείξει κατανόηση, διάρκεια συμμετοχής ή περιορισμό ανισοτήτων. Προτείνουμε να συζητηθούν δείκτες που παρακολουθούν τη διαδρομή του μαθητή, με προστασία των προσωπικών του δεδομένων. Πού δυσκολεύεται; Ποιο υλικό επιστρέφει να δει; Μπορεί να ζητήσει βοήθεια; Τι αλλάζει για όσους δεν έχουν άλλες δυνατότητες εκπαιδευτικής υποστήριξης;

Η αξιολόγηση πρέπει να αποδέχεται και αρνητικά ευρήματα. Αν μια λειτουργία δεν βοηθά, ο στόχος είναι να διορθωθεί. Δεν χρειάζεται η κυβέρνηση να την υπερασπίζεται για λόγους κύρους ούτε η αντιπολίτευση να εύχεται την αποτυχία της για λόγους επιβεβαίωσης. Ο δημόσιος πόρος και ο χρόνος του μαθητή έχουν μεγαλύτερη αξία από μια πρόσκαιρη επικοινωνιακή νίκη.

Μια πιο απαιτητική προοδευτική στάση

Η δημιουργική αμφισβήτηση των κομματικών ευκολιών αρχίζει από μια απλή παραδοχή: κανένας πολιτικός χώρος δεν έχει αποκλειστική ιδιοκτησία πάνω σε κάθε χρήσιμη δημόσια ιδέα. Ο προοδευτικός χώρος μπορεί να διεκδικεί περισσότερα, να προτείνει διαφορετικές προτεραιότητες και να ασκεί αυστηρό έλεγχο, χωρίς να αφαιρεί από τον πολίτη το δικαίωμα να αξιοποιήσει μια διαθέσιμη υπηρεσία.

Η θέση μας, επομένως, είναι συγκεκριμένη. Να χρησιμοποιηθεί και να αξιολογηθεί το Ψηφιακό Φροντιστήριο, να ενισχυθούν οι όροι ισότιμης πρόσβασης και να μην υποκατασταθεί η ευθύνη για το καθημερινό σχολείο. Η καλύτερη αντιπολίτευση δεν είναι εκείνη που αρνείται να δει μια δυνατότητα. Είναι εκείνη που απαιτεί να γίνει η δυνατότητα πραγματικό δικαίωμα για περισσότερους. Αυτή η στάση χρειάζεται λιγότερη κομματική αυτάρκεια και περισσότερη εμπιστοσύνη στη δύναμη του επιχειρήματος.

Πηγές και τεκμηρίωση

Βιβλιοθήκη kentroaristera.gr — Εικονογράφηση, όχι καταγραφή πραγματικού συμβάντος.

Κοινοποίηση στο Facebook

Μοιραστείτε το